bir süredir erkek arkadaşımla açık bir ilişki yaşıyoruz ben o ve …

bir süredir erkek arkadaşımla açık bir ilişki yaşıyoruz ben o ve niko aslında nikonun varlığından ilişkinin başlarında haberim bile yoktu o zamanlar pek konuşmuyorlarmış sonra yeniden konuşmaya başlamışlar bana bir gün biraz çekinerek niko’ya veda edemedim dedi ben de olsun dedim gerçekten sorun etmemiştim sonuçta ilişkimize engel olmadığı sürece onun hayatında başka insanların olmasında ne sakınca olabilirdi ki açık ilişki dediğin biraz da bunu gerektiriyordu en azından ben öyle sanıyordum sonra niko yavaş yavaş hayatımızın içine girmeye başladı önce küçük şeylerdi onu arıyorum niko da yanında buluşuyoruz üzerinde niko’nun kokusu var seninle buluşmadan önce biraz niko’yla konuştum diyor mesela ben de gözlerimi deviriyorum öyle uzun uzun değil sadece görsün diye belki anlar diye belki o küçücük göz devirmemde bunu duymak istemiyorum cümlesini okuyabilir diye sonra niko buluşmalarımıza da gelmeye başladı bazen gerçekten geliyor ben o ve niko üçümüz yan yana başta hiçbir şey söylemiyorum ne diyeceğim ki niko oradayken sevgilime keşke yalnız olsaydık demek de istemiyorum onu kötü hissettirmek istemiyorum nikoyu da istemediğim biriymiş gibi göstermek istemiyorum çünkü mesele nikodan nefret etmem değil hatta niko’yla iyi anlaştığını biliyorum sorun da tam olarak bu zaten ben nikonun hayatından çıkmasını istemiyorum sadece bazen benim hayatımdan çıkmasını istiyorum en azından birkaç saatliğine baş başa kaldığımızda bunu ona da söyledim biz buluştuğumuzda niko da gelmese bari dedim seninle baş başa kalmak istiyorum rahatsız oluyorum bile demiyorum artık öpemiyorum seni diyorum çünkü gerçekten öyle yanımızda üçüncü biri varken sevgilimin elini tutmak bile tuhaf hissettirmeye başladı sanki kendi ilişkimde misafirmişim gibi o da tamam diyor sonra aradan birkaç gün geçiyor ve niko yine geliyor bazen akşamları mesajlarıma geç cevap veriyor ben de söyleniyorum niye geç cevap veriyorsun sonra birkaç dakika sonra telefonuma bir mesaj düşüyor aşkım niko yanımda selamı var telefonu elimde tutup öylece ekrana bakıyorum bazen insanın sinirlenmesi için büyük bir olay gerekmiyor bir selamı var yeterli oluyor çünkü artık niko sadece onun yanında duran biri değil mesajlarımızın arasında telefon konuşmalarımızın içinde buluşmalarımızın ortasında üzerinde kalan bir kokuda geç cevaplarının bahanesinde ve benim göz devirmelerimde bile var ilişkimizin başında iki kişiydik sonra üç kişi olduk hâlâ ne yapacağımı bilmiyorum nikoyu hayatından çıkarmasını isteyemem böyle bir hakkım olduğunu da düşünmüyorum ama kendi hayatımdaki yerimin yavaş yavaş küçülmesini izlemek de istemiyorum

Kaynak: Tumblr