Hayatımdaki En iyiler (kararlar, insanlar, fikirler ve diğerleri)

(İlk bol resimli yazı)

Öncelikle yazıyı kaydırmak yerine tıklayan herkese teşekkürler✨. Bugün başlıktanda anlaşılacağı üzere ne yazacağımın belli olduğuna inanıyorum. Başlayalım mı?

1; desenli eşarpa/şala geçmek

Bakın ben yaptım diye demiyorum ama gerçekten penye şaldan desenli şala geçmek çok havalı hissettiriyor. Düz suratıma yapışan şallardan desenli suratıma yapışmayan şallara. Ve bence kesinlikle güzel desen olunca (ve UCUZ olunca) havalı hissetmek garanti bir ek oluyor.

2:Dükkanda çalışmaya başlamak

Bunun hakkında ayrı bir yazı bile yapabilirim. Lakin tercihim değil, bu sebeple yazımızda biraz detaylı yer edinecek. İlk dükkana başladığım zaman (geçen yaz yani 2025 yazı) çok korkmuştum. Ben toplum içine çıkmayı sevmem. İnsanlarla konuşmayı sevmem. Kendimi asosyallere yakın hissederim. Kendimceyse asosyal olduğuma inanırım. Ama bu iki yaz çalışmam…

Bana o kadar çok faydası oldu ki. Dükkan temizliği yapmanın ne faydası olduğunu sorabilirsiniz. BENCE DE NE FAYDASI VAR?? Ama varmış arkadaşlar.

Bir gün annemle bulaşık yıkıyorduk. Annem bana döndü dedi ki

“Ay ne güzel bulaşık yıkıyorsun sen”

Dükkanda bardak yıkıyorum genellikle. Ve yıkaya yıkaya nasıl bulaşık yıkanacağını öğrenmişim.

Bir keresinde babam beni belgeleri kargolamam için üç harfli bir kargo şirketine yolladı. (Hepiniz bilirsiniz, yatarlar falan bsjsbsks) İYİDE BEN DAHA ÖNCE HİÇ GİTMEMİŞTİM Kİ? NASIL YOLLAYACAKTIM. Direkt mesajları oradaki çalışan ablaya gösterdim. O halletti. Arada sesim çatallaştı/içime kaçtı, rezil ola ola hallettim. Ama çıktığımda kendimi bir şeyleri başarmış gibi hissettim. Mutlu oldum, sevincim içime sığmadı.

Başka bir keresinde de bankaya yollandım. (Bu sefer babamın ortağıyla) bana bankada nasıl işlem yapılacağını gösterdi. Geçen sene korkuyordum. Ama en son gittiğimde hiç korku hissetmedim. Alışmıştım çünkü. Atmde yanlışlıkla kart yutturmayı da başardım. (Kartın süresi dolmuş emekli kartıydı. AMA BEN NERDEN BİLEBİLİRİM YA. Ağlayıp durdum o gün “benim yüzümden oldu” diyerek.) atmye sürekli birileriyle giderdim, yine başıma gelirse diye korktuğum için. Artık alıştım, kendim gidiyorum. Her gidip işimi hallettiğimde kendimi başarmış hissediyorum.

Tabiki tahmin edersiniz ki -eksik olmasın- belediyeye de gittim. Fatura ödemek için/emlak işleri için… yine çok korktum. Ama artık o kadarda çok gerilmiyorum. Ama diğerlerine göre hala gergin sayılabilirim.

Müşteriler geliyor. Bakman gerekiyor. Ürünün yerini bilmiyorsun. Fiyatını hiç bilmiyorsun. Babanı çağıracaksın, lakin müşteriye nasıl anlatacaksın? Eskisine göre bunlarda da daha iyiyim. Eskiden laf boğazıma tıkanır konuşamazdım. Şimdi biraz daha iyiyim. (Erkek dükkanında) erkekler olması biraz sıkıntı oluyor. Konuşmak istemiyorum genelde. İlgisiz kalıyorum. (Kekolar falan) bunu da aşmam gerekiyor. Yavaş yavaş diyoruz.

3: onunla arkadaş olmak

Bu paragraf yalnızca onun için. Yüksek ihtimalle yazıyı ona da atacağım. Bu yazıda ona da değinmek istedim. Çok yorgun olduğum gecelerde bana mesaj atan arkadaşıma. Çok uzun süredir arkadaş sayılmayız belki lakin sana teşekkür ediyorum. Hayatıma girdiğin için. En başta seni pek sevmezdim, bunu zaten bilirsin. Arkadaşlarımı çalacakmışsın gibi hissederdim. O -sözde- arkadaşlarım beni bıraktı ama sen bana kol kanat gerdin. Sürekli seninle mesajlaşmayı seviyorum. Eğer aktif değilsen Mesajlarıma çok geç cevap vermene biraz kızıyorum ama alıştım. İyiki varsın kaşarlı tostum💗

(Görseli bulamadım, güncelleyeceğim)

4: insanların ne düşündüğünü umursamayı bırakmak

Herkes gibi görünmüyorum. (Yani bence görünüyorum)

Çok fazla takı takıyorum. (Bana göre az ama annem görünce cinnet geçiriyor) çok önemli bir yere gitmesekte çok özenli giyiniyorum. genelde kombinlerim gömlek pantolondan oluşuyor. Düz beyaz ayakkabı yerine desenli (adidas sambaya benzer) ayakkabı giyiyorum. Makyaj yapmayı tercih etmiyorum, göz makyajı yapıyorum yalnızca. (Rimel+göz pınarlarına beyaz kalem)

İnsanların şöyle dediklerine eminim

“Şu kızın takılarına bak”

“Çok komik görünüyor”

“Egoist mi bu kız?”

“Bakkala böyle mi gelinir?”

“Dükkana gidiyor ama bu kadar takı mı takıyor cidden?”

“İşe mi gidiyor podyuma mı?”

Ama sorun bakalım

Bunlar benim umrumda mı?

Değil.

Evet bol takı takacağım. Bazen komik bazende egoist görüneceğim. Güzel giyinmekten vazgeçmeyeceğim. Dükkana/işe gidiyor olsamda kendim olmaya devam edeceğim.

Sizin ne düşündüğünüz çok umrumda sayılmaz. Düşünmeye devam edin. Ben ben olmaya devam edeceğim.

5:Fazla Fazla takı takmak

Takı takmayı seviyorum. Eskiden az takardım. (Bir bileklik bir kolye) şimdi ise istediğim kadar çok takıyorum. Bazen dört beş kolye birden. Bazen yalnızca üç kolye. Bazen beş bileklik bazen 7 bileklik. Bazen altın takı bazen gümüş takı. Takı takmayı seviyorum ve bundan vazgeçmek istemiyorum.

6: sırf çevrem olsun diye herkesle arkadaş olmamak

Genel olarak hiç arkadaşım olmaz. İki arkadaşım var cidden. Çevre yapmak için kalabalık (2-3 kişilik arkadaş grubu) arkadaş gruplarına girdim. Belli bir zaman sonra dışlandım. Kendi rızamla o grupları terk ettim. Gerçekten çevrem yok. Bundan memnunum. Olsun ister miydim isterdim yalan yok. Lakin ben kalabalık grup insanı değilim anlaşılan. İki üç insan kuzenlerim ve annem bana yetiyor.

7:wattpad kitapları okumaktan klasik kitapları okumaya geçmek

Şu ana kadar olan hayatımı üçe ayırdığımızı farz edelim. Hayatımın ilk kısmında kısmında çocuk kitapları, ikinci kısmında wattpad kitapları olsun. Üçüncü kısmı ve son kısmı tamamen klasiklere ait. (Manga ve çizgi romanlar dahil tabiki) hayatımda aldığım en iyi kararlardan biri watty okumaktan vazgeçmek ve klasiklere yönelmek. Hep klasik okuyanları çok havalı görürdüm. Şimdi bende okuyorum. Tabiki hala watty okuyanlara saygım sonsuz

Bende o yollardan geçtim küçük kız

(öyle trend bir ses vardı)

Okumak çok önemli bence. Watty bir şey katıyor mudur? Üzgünüm ama çok sanmıyorum. En azından benim okuduğum zaman bana pek bir şey katmıyordu. Lakin klasiklere göre değerlendiriyoruz. Okumayan birine okuma alışkanlığı kazandırabilir, okuma hızını arttırabilir. Kendi öznel düşüncelerim, bir temele dayanmadılar. Lakin bence watty okumakta önemli. Klasik okuyupta “Wattpad bomboş hiç kimse okumasın” diye gezmediğim için kendimle gurur duyuyorum.

Yazımı okuduğunuz için çok teşekkür ederim. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilir bana da yazma motivasyonu olmak için bu yazıyı beğenebilirsiniz.

İyilikle kalın

Yazarın defterinden

Kaynak: Tumblr